راهنمای نهایی برای Subnetting (شامل 10 ماشین حساب بهترین زیر شبکه)

راهنمای نهایی برای subnetting

زیر شبکه ها به کاهش احتقان شبکه کمک می کنند. زیر شبکه روشی گسترده است که در مدیریت شبکه استفاده می شود و شامل تجزیه شبکه به بخش ها است. Subnetting چندین شبکه بهم پیوسته را تحت یک فضای آدرس واحد ایجاد می کند ، و هر بخش را به عنوان یک شبکه فرعی یا "زیر شبکه" مشاهده می کنید ، نه مجموعه ای از شبکه های مستقل.

Subnetting آدرس IP را به دستگاههای یک شبکه تقسیم شده اختصاص می دهد. تخصیص دامنه آدرس می تواند یک سردرد باشد, و با بزرگ شدن شبکه شما ، مدیریت دستیابی به آدرسهای IP غیرممکن خواهید بود. تقسیم شبکه شما با بسیاری از عوارض همراه است ، اما در بیشتر موارد ، عقل سلیم در واقع بهترین ابزار شما را فراهم می کند. برنامه ریزی نیز ضروری است.

این راهنما برخی از ملاحظات اساسی آدرس را که باید هنگام تقسیم شبکه خود برنامه ریزی کنید ، همراه با ابزار و روشهای لازم برای مدیریت پیکربندی فضای آدرس جدید.

چرا زیر شبکه?

یک LAN معمولی از سیمهایی که دستگاهها را به هم متصل می کنند ساخته شده است که چندین نقطه انتهایی را قادر به برقراری ارتباط مانند رایانه های رومیزی ، چاپگرها ، سرورها و حتی تلفن ها می کند. در برخی از نقاط شبکه ، ترافیک تعیین شده برای چندین نقطه پایانی در حال رفتن به پایین همان کابل است. به عنوان یک پالس الکترونیکی که بر روی سیم اعمال می شود ، داده ها از طریق شبکه سفر می کنند.

هنگامی که برق به سیم اعمال می شود ، تمام طول آن کابل را فوراً در اختیار می گیرد. فقط یک منبع سیگنال می تواند همزمان بر روی سیم کار کند.

اگر چندین نقطه پایانی همزمان همزمان داده را ارسال کنند ، هزینه هایی که بیانگر آمیختگی داده ها هستند. به این "برخوردو داده های حمل شده را بی معنی می کند. بنابراین ، باید از برخورد جلوگیری کرد. این اجتناب از برخورد توسط کارت شبکه هر دستگاه متصل مدیریت می شود. این خط را آزمایش می کند تا مطمئن شوید که هیچ شارژ فعلی روی آن وجود ندارد و سپس سیگنال آن را بر روی کابل قرار دهید.

احتقان هنگامی اتفاق می افتد که نقاط پایانی زیادی به همان سیم وصل شوند. در این حالت ، مدت زمانی که هر دستگاه باید منتظر بماند تا شلیک شفاف در سیم صورت بگیرد ، شبکه را "کند" می کند. به منظور جلوگیری از یک کاربر در شبکه مشغول شبکه و قفل کردن هر کس دیگری ، انتقال داده ها به تقسیم می شود. تکه ها برنامه دریافت کننده داده ها ، ترتیب دستیابی به بسته های ورود را بررسی کرده و بارگذاری داده های آنها را در یک جریان مجدداً جمع می کند.

کارت شبکه باید در دسترس بودن شبکه برای هر بسته ای که ارسال می کند ، بررسی کند. هنگامی که بسیاری از نقاط انتهایی از همان سیم استفاده می کنند ، سکوت روی خط که به کارت شبکه انتقال دهنده فرصتی برای ارسال بسته بعدی می دهد نادر می شود. بنابراین ، برنامه دریافت باید منتظر بماند تا انتقال کامل شود.

شما ممکن است تجهیزات بسیار کارآمد در شبکه خود داشته باشید ، اما اگر نقاط پایانی زیادی برای به اشتراک گذاری سیم وجود داشته باشد ، کاربران شکایت دارند که شبکه کند است و آنها را از انجام کار خود به طور موثر جلوگیری می کند. در این شرایط ، شکستن شبکه به زیر شبکه ها بهترین گزینه برای شماست.

- نقطه اجرای

بعد از اینکه شبکه خود را به بخشهایی تقسیم کردید ، باید تعداد دستگاههایی را که در هر زیر شبکه دارید ، حساب کنید و آدرس IP را به هر یک اختصاص دهید. آدرس های موجود در هر شبکه فرعی باید متناقض باشند. این بدان معنی است که شما باید محدوده ای از آدرس های IP را در هر شبکه فرعی ذخیره کنید. محاسبه آن دامنه موضوع Subnetting IP است. بنابراین ، اکنون شما در مورد subnetting شبکه یاد می گیرید.

subnetting چیست?

اصطلاح subnetting مخصوصاً برای ملاحظات پرداختن به سیستم که شامل زیرشاخه هاست ، کاربرد دارد. در یک شبکه IP از آدرس IP استفاده می کنید. این شناسه ای است که از چهار عدد 8 بیتی تشکیل شده است ، که با یک نقطه ("" ") جدا شده اند. هر عدد باینری هشت بیتی به عنوان یک اکتت شناخته می شود.

توالی اعداد روی پایه 256 کار می کنند. هر شماره در آدرس نشان دهنده تعداد باینری زیر 8 بیتی است. بالاترین عدد دودویی هشت رقمی 11111111 است که در سیستم شمارش اعشار منظم ما 255 است.

بنابراین ، آدرس ها به ترتیب از 0.0.0.1 تا 0.0.0.255 اجرا می شوند ، و آدرس بعدی به بالا 0.0.1.0 است. حداکثر تعداد مجاز در هر فضای آدرس 255.255.255.255 است. از آنجا که این فقط نمایانگر اعداد باینری است ، حداکثر آدرس باینری حداکثر 11111111.11111111.11111111.11111111 است. در نسخه باینری آدرس IP 32 عدد وجود دارد و هر یک می توانند صفر یا یک باشند.

هر دستگاه موجود در شبکه شما باید یک آدرس IP منحصر به فرد داشته باشد. این منحصر به فرد بودن فقط مربوط به شبکه شما است ، بنابراین فرقی نمی کند شبکه دیگری در جایی دیگر از همان آدرسهای شما استفاده کند. با این حال ، شما نمی توانید همان آدرس IP را به یک دستگاه در یک زیر شبکه و همچنین به یک دستگاه در زیر شبکه دیگر اختصاص دهید. در اصطلاحات شبکه ، هر وسیله ای که برای برقراری ارتباط از طریق شبکه نیاز به یک آدرس IP منحصر به فرد دارد ، "میزبان" نامیده می شود.

آدرس و آدرس شبکه پخش کنید

تخصیص آدرس زیر شبکه شما محدوده آدرسهای موجود را به محدوده ای اختصاص داده شده برای هر زیر شبکه تقسیم می کند. دامنه آدرس یک زیر شبکه همیشه با یک عدد شروع می شود و با یک شماره عجیب به پایان می رسد. شماره اول دامنه به عنوان شناسه شبکه تعیین می شود. آخرین شماره در این دامنه تبدیل می شود "شناسه پخش,"این بدان معنی است که هر پیام ارسال شده به آن آدرس IP توسط همه دستگاه های موجود در زیر شبکه جمع می شود.

- نقطه اجرای

وقتی دامنه آدرس را برای هر یک از زیر شبکه های خود برنامه ریزی می کنید ، باید تعداد دو آدرس دیگر - ID ID و Broadcast ID - را به محدوده اضافه کنید..

سیستم subnetting یک عنصر آدرس دیگر دارد ، که عبارت است از:پوشش زیر شبکه."این آدرس IP زیر شبکه را به یک عنصر شبکه و یک عنصر میزبان تقسیم می کند. هیچ نقطه ثابت برای تقسیم بین بخش های شبکه و میزبان آدرس وجود ندارد. طول هر قسمت توسط ماسک زیر شبکه مشخص شده است.

- نقطه اجرای

لازم نیست فضای آدرس را برای هر زیر شبکه یک اندازه تهیه کنید. بنابراین, شما باید نیازهای آدرس هر زیر شبکه را بطور جداگانه محاسبه کنید.

بخش بعدی این راهنما به تفصیل این موضوع را توضیح می دهد.

ماسک زیر شبکه

ماسک زیر شبکه IP برای هر زیر شبکه داده شده به شما شناسه شبکه می دهد. اگر آدرس IP یک دستگاه را در زیر Subnet می گیرید و ماسک زیر شبکه را با جبر Boolean به آن اعمال می کنید ، در پایان به شناسه شبکه می پردازید. به یاد داشته باشید که Network ID نیز اولین آدرس در محدوده اختصاص داده شده به زیر شبکه است.

این سیستم از استنتاج ریاضی به تجهیزات شبکه اجازه می دهد تا با استفاده از ماسک زیر شبکه ، به کدام بخش از شبکه پیام بروند. درک سیستم subnetting به شما این امکان را می دهد تا زیر شبکه ها را به درستی تنظیم کنید و استخر مناسب آدرس را به هر زیر شبکه اختصاص دهید.

مقادیر ماسک همه برای تعداد مشخصی از بیت ها از سمت چپ ، با باقی مانده موقعیت های پر شده با صفر خواهد بود. تعداد موارد موجود در ماسک طول ماسک را می دهد. تعداد صفرهای موجود در ماسک به طول زیر شبکه اختصاص می یابد که به شما این امکان را می دهد تا آدرس های IP منحصر به فردی را به دستگاه های متصل به زیر شبکه اختصاص دهید. این قسمت دوم آدرس بعضی اوقات به عنوان "بیت میزبان" گفته می شود. هرچه طول زیر شبکه طولانی تر باشد ، آدرس بیشتری در استخر برای آن زیر شبکه خواهید داشت. طول درستی برای ماسک وجود ندارد ، این فقط مربوط به تعداد آدرس های میزبان مورد نیاز در هر زیر شبکه است.

فقط تعداد محدودی از قالب ها برای یک ماسک زیر شبکه وجود دارد به دلیل نیاز به اینکه تمام آنهایی که در آدرس IP هستند باید متناسب باشند و در اولین موقعیت از سمت چپ شروع شوند. محل آخرین "1" در زیر ماسک ، اکتت ماسک را مشخص می کند. ماسک می تواند در هر چهار حالت از زیر چهار ماسک زیر شبکه ظاهر شود. عدد نهایی در نسخه اعشاری ماسک همیشه 255 ، 254 ، 252 ، 248 ، 240 ، 224 ، 192 یا 128 است. این بدان دلیل است که این اعداد مطابق با اقیانوس های باینری 11111111 ، 11111110 ، 11111100 ، 11111000 ، 11110000 ، 11100000 است ، 11000000، 10000000.

در اینجا لیستی از ماسک های زیر شبکه معتبر وجود دارد:

mask SubnetMask طول ماسک octetSubnet طول شماره تعداد آدرس ها
255.255.255.254 31 4 1 2
255.255.255.252 30 4 2 4
255.255.255.248 29 4 3 8
255.255.255.240 28 4 4 16
255.255.255.224 27 4 5 32
255.255.255.192 26 4 6 64
255.255.255.128 25 4 7 128
255.255.255.0 24 3 8 256
255.255.254.0 23 3 9 512
255.255.252.0 22 3 10 1024
255.255.248.0 21 3 11 2048
255.255.240.0 20 3 12 4096
255.255.224.0 19 3 13 8192
255.255.192.0 18 3 14 16384
255.255.128.0 17 3 15 32768
255.255.0.0 16 2 16 65536
255.254.0.0 15 2 17 131072
255.252.0.0 14 2 18 262144
255.248.0.0 13 2 19 524288
255.240.0.0 12 2 20 1048576
255.224.0.0 11 2 21 2097152
255.192.0.0 10 2 22 4194304
255.128.0.0 9 2 23 8388608
255.0.0.0 8 1 24 16777216

در هر مورد نشان داده شده در جدول بالا ، تعداد آدرس های میزبان موجود در استخر دو نفر کمتر از تعداد کل آدرس های ایجاد شده توسط ماسک زیر شبکه است. این به دلیل این هست که اولین و آخرین آدرس در این محدوده به عنوان آدرس شبکه (شناسه شبکه) و آدرس پخش (پخش پخش) محفوظ است..

این مقادیر ماسک عبارتند از اعشاری از ماسک باینری واقعی. بنابراین ، در واقعیت ، ماسک 255.255.255.240 11111111.11111111.11111111.11110000 است.

اعمال ماسک در آدرس IP شما را ملزم به استفاده از جبر بولی کرده و با نسخه های باینری آدرس و ماسک کار می کنید نه نسخه اعشاری.

با استفاده از Boolean AND ، هر بیت در همان موقعیت دو عدد باید تنظیم شود تا آن بیت در نتایج تنظیم شود. اگر هر یک از آن دو بیت صفر باشد ، نتیجه آن موقعیت در عدد صفر خواهد بود.

با توجه به آدرس IP شبکه 60.15.20.200 و ماسک زیر شبکه 255.255.255.240 ، شماره های باینری را برای آن آدرس ها همراه با نتایج زیر قرار می دهید:

     00111100.00001111.00010100.11001000

و 11111111.11111111.11111111.11110000

= 00111100.00001111.00010100.11000000

= 60.15.20.192

در این مثال ، طول ماسک 28 و طول زیر شبکه 4 است. وقتی شما و این ماسک فرعی به هر آدرس دودویی ، 28 بیت اول در آدرس تبدیل می شود در نتایج بدون تغییر ظاهر می شود. چهار بیت آخر آدرس مالش داده می شود و صفر جایگزین می شود.

هنگامی که شناسه شبکه را برای یک آدرس در اختیار دارید ، می توانید شناسه Broadcast را کشف کنید. از آنجا که طول زیر شبکه 4 است ، این محدوده آدرس 16 عضو دارد. بنابراین ، فقط کافی است 16 را به آدرس IP ID Network اضافه کنید. این به شما 60.15.20.208 می دهد. با این حال, شناسه Broadcast همیشه باید یک عدد عجیب و غریب باشد, و ID ID یکی از مجموعه 16 آدرس است ، بنابراین 1 را کم کنید و می دانید که Broadcast ID برای این زیر شبکه 60.15.20.207 است. دستگاههای درون آن زیر شبکه می توانند از 60.15.20.193 از طریق 60.15.20.206 به آدرسها اختصاص دهند.

نماد زیر شبکه: CIDR

نکته دیگری که باید درباره آن بدانید ، استاندارد نماد گذاری است که برای زیر شبکه سازی استفاده می شود. طول ماسک را می توان به شناسه شبکه اضافه کرد تا ایده ای سریعتر از اندازه زیر شبکه ارائه دهید. این پس از بریدن از شناسه زیر است. بنابراین ، در مثال ما ، آن دامنه زیر شبکه می تواند به عنوان 60.15.20.192/28 نوشته شود. با توجه به اینکه کل طول هر ماسک فرعی 32 است ، اطلاعاتی که طول ماسک 28 است به شما می گوید که قسمت زیر شبکه دارای 4 رقم است.

این نماد متعلق به یک سیستم زیر شبکه است که مربوط به یک روش مسیریابی است به نام مسیریابی دامنه اینترنتی بدون کلاس, این مختصر CIDR است و "cider" تلفظ می شود. این یک شیوه بسیار انعطاف پذیر برای تقسیم فضای آدرس یک شبکه از سیستم مبتنی بر کلاس قبلی است که از دامنه های مختلف بیت برای زیر شبکه استفاده می کند. شما نیازی به یادگیری روشهای مبتنی بر کلاس ندارید زیرا CIDR روش زیرنویس اصلی را جایگزین کرد و کاربرپسند تر است.

میانبرهای زیر شبکه

شما فقط نیاز به انجام محاسبات بر روی بخش ها از جمله و بعد از تغییر از موارد به صفر در ماسک زیر شبکه دارید. در مثال بالا ، شما می دانید ، با توجه به اینکه سه بخش اول آدرس دارای ارزش 255 است ، که Network ID می خواهد همان سه بخش اول آدرس IP داده شده را داشته باشد. در ادامه مثال ما فقط باید 60.15.20 را کپی کرده و روی آخرین بخش آدرس تمرکز کنید.

یک حسابگر برنامه نویس می تواند به شما در کار کردن اعداد باینری کمک کند و همچنین می تواند یک عملکرد AND را برای شما فراهم کند ، بنابراین نیازی نیست که محاسبه را روی کاغذ بنویسید. ماشین حساب منظم در ویندوز می تواند این امکان را فراهم کند. فقط کافی است روی منوی همبرگر در بالا سمت چپ کلیک کرده و را انتخاب کنید برنامه نویس از گزینه های تنظیمات.

منوی ماشین حساب ویندوز

در این حالت می توانید عملیات AND را بر روی شماره های باینری یا اعشاری انتخاب کنید. نتایج محاسبات در هر دو قالب نشان داده شده است.

ماشین حساب ویندوز در حالت دودویی

پوشش زیر شبکه متغیر

آموزش subnetting در این راهنما براساس CIDR است که انعطاف پذیری زیادی را در اندازه استخرهای آدرس که به هر زیر شبکه اختصاص داده اید ، امکان پذیر می کند. در حقیقت ، لازم نیست سیستم خود را فقط به استفاده از یک ماسک زیر شبکه محدود کنید. می توانید استخر آدرس های مختلف را به هر زیر شبکه اختصاص دهید. این به عنوان "پوشش زیر متغیر متغیر"(VLSM). subnetting مبتنی بر کلاس بخشهایی از کل فضای آدرس را برای کلاسهای جداگانه ذخیره می کند ، هر کلاس دارای یک ماسک فرعی پیش فرض است. هیچ نقطه ثابت با VLSM وجود ندارد.

به یاد داشته باشید که آدرس دهی زیر شبکه تابعی از مسیریابی است. بنابراین ، اگر می خواهید از ماسک های زیر شبکه متغیر متغیر استفاده کنید ، باید مطمئن باشید تجهیزات شبکه شما می توانند با متدولوژی کنار بیایند. بیشتر دستگاه های شبکه برای مدیریت طیف وسیعی از پروتکل های مسیریابی مجهز هستند. خوشبختانه ، بسیاری از این سیستم های مسیریابی می توانند با VLSM کنار بیایند.

به طور خاص ، می توانید از VLSM با پروتکل اطلاعات Routing v2 (RIPv2) ، یکپارچه سیستم میانی یکپارچه به پروتکل سیستم یکپارچه (IS-IS) ، پروتکل مسیریابی پیشرفته دروازه داخلی (EIGRP) و Open Shortest Path First (OSPF) ، و Border استفاده کنید. پروتکل دروازه (BGP) همه می تواند با VLSM کنار بیاید. تقریباً همه روترها با سیستم RIPv1 سازگار هستند و ممکن است در واقع از آن پروتکل به عنوان تنظیم پیش فرض استفاده کنند. شما باید مطمئن شوید که آن ترجیح را تغییر دهید زیرا RIPv1 نمی تواند با VLSM کنار بیاید.

- نقطه اجرای

هنگامی که محدوده آدرس را برای هر یک از زیر شبکه های خود محاسبه می کنید ، باید ماسک زیر شبکه ای را انتخاب کنید که میزبان کافی در آن شبکه فرعی باشد. بنابراین ، باید تخصیص آدرسها را به اندازه بلوک احتمالی بعدی جمع کنید. به عنوان مثال ، اگر زیر شبکه هایی دارید که شامل 67 ، 18 و 45 دستگاه است, قبل از هر چیز برای شناسه شبکه و Broadcast ID باید به هر بخش دو آدرس اضافه کنید. بنابراین به محدوده آدرس نیاز دارید که شامل 69 ، 20 و 47 آدرس است.

با نگاهی به جدول نقاط شروع زیر شبکه موجود ، می بینید که اگرچه می توانید فضاهای آدرس را در اندازه های مختلف داشته باشید, نقاط ثابت وجود دارد که در آن محدوده آدرس می تواند شروع شود. شما نمی توانید 69 آدرس دامنه داشته باشید ، بنابراین باید آدرسهای زیر شبکه 128 را گردآوری کرده و به آن اختصاص دهید. زیر شبکه ای که به 20 آدرس IP نیاز دارد ، 32 تخصیص می یابد و زیر شبکه ای که به 47 آدرس نیاز دارد 64 می شود.

بنابراین ، شما باید با تخصیص زیر شبکه 128 + 32 + 64 کار کنید ، که در 224 کار می کند. گرچه این استراتژی باعث ایجاد شکاف در فضای آدرس می شود, این کارآیی نسبت به روش ثابت subnetting مؤثر است که نیاز به هر زیر شبکه ها به همان اندازه فضای آدرس داشته باشد. VLSM تعداد بسیار بیشتری از زیرشاخه ها را امکان پذیر می کند.

هنگام محاسبه نقطه شروع آدرس ، باید مجدداً دور بزنید زیرا هیچ محدوده آدرس زیر شبکه ای وجود ندارد که 224 آدرس IP به شما بدهد. نکته بعدی 256 آدرس به شما می دهد. این آدرس شروع 255.255.255.0 است.

اولین شبکه فرعی شما دارای آدرس 255.255.255.0 خواهد بود. فضای باقیمانده در محدوده آدرس برای آن شبکه زیر شبکه اول و دو زیر شبکه دیگر نیز لازم است. بنابراین ، شما دامنه آدرس را دو بار تقسیم می کنید. به همین دلیل است که بعضی اوقات از پوشش زیر شبکه متغیر استفاده می شود.subnetting یک زیر شبکه."

دوباره به جدول فوق مراجعه کنید. نقطه شروع فرعی بعدی زیر 255.255.255.128 است. بنابراین ، دامنه آدرس برای بزرگترین زیر شبکه شما در دامنه بین 255.255.255.0 و 255.255.255.127 قرار خواهد گرفت. شناسه شبکه برای آن زیر شبکه 255.255.255.0 و شناسه پخش خواهد شد 255.255.255.127. در این محدوده 126 آدرس IP موجود است. شما به 67 آدرس نیاز دارید ، بنابراین 59 آدرس در این محدوده وجود دارد. به شما فضای زیادی می دهد تا وسایل جدیدی را به آن شبکه فرعی اضافه کنید.

آدرس 255.255.255.128 خواهد بود شناسه شبکه برای زیر شبکه بعدی خود برای این شبکه به 45 آدرس احتیاج دارید ، اما باید محدوده 64 را اختصاص دهید شناسه شبکه و شناسه پخش دو مورد از این تخصیص را به خود اختصاص می دهد ، بنابراین شما 45 دستگاه را خطاب می کنید و سپس 17 آدرس IP یدکی دارید. شناسه پخش برای آن شبکه فرعی 255.255.255.191 خواهد بود.

شناسه شبکه برای آخرین زیر شبکه شما 255.255.255.192 خواهد بود. این زیر شبکه شامل 18 دستگاه است و شما نیز نیاز به یک شناسه شبکه و شناسه پخش, بنابراین این فضای آدرس شامل 32 آدرس خواهد بود و 12 آدرس IP اضافی نیز در اختیار شما قرار می دهد. شناسه پخش برای این زیر شبکه 255.255.255.223 خواهد بود. این فاصله ها را برای شبکه های فرعی جدید بین 255.255.255.224 و 255.255.255.253 نشان می دهد.

ماشین حساب های زیر شبکه

همانطور که در بالا اشاره شد ، ماشین حساب استاندارد ویندوز می تواند به شما کمک کند عضویت در استخر آدرس زیر شبکه را بدست آورید. برخی از ماشین حساب های دستی که به طور خاص برای زیر شبکه طراحی شده اند نیز ارزش امتحان کردن دارند. بسیاری از این حسابگرهای فرعی بصورت آنلاین در دسترس هستند و مهم نیست که کدام سیستم عامل را دارید.

در اینجا لیست ما وجود دارد بهترین ماشین حساب های زیر شبکه:

  1. ماشین حساب پیشرفته Subar Calculator SolarWinds - ابزاری رایگان که در ویندوز کار می کند
  2. ماشین حساب Subnet Calculator Tech-FAQ - یک ابزار رایگان است که در ویندوز اجرا می شود
  3. Subnet Ninja - یک ماشین حساب آنلاین رایگان
  4. ماشین حساب Subnet Spiceworks - یک ابزار آنلاین رایگان
  5. ماشین حساب IP Subnet - یکی دیگر از ابزارهای آنلاین رایگان
  6. Subnet Calc - رایگان و نوشته شده برای مکینتاش
  7. ماشین حساب Subnet VLSM (CIDR) - یک ماشین حساب آنلاین رایگان و متخصص در زیر شبکه های متغیر متغیر
  8. Ipcalc - بصورت آنلاین یا قابل نصب بر روی لینوکس است
  9. Sipcalc - ابزار خط فرمان برای لینوکس
  10. ماشین حساب IP Subnet - ابزاری برای ویندوز و لینوکس

subnetting استاد IP

subnetting تا زمانی که از یک ماشین حساب تخصصی استفاده می کنید و به جای مسیریابی IP مبتنی بر کلاس ، CIDR را پیاده سازی می کنید چندان دشوار نیست..

اگر پیچیدگی های اختصاص دامنه برای هر زیر شبکه و زیر شبکه قرار دادن شبکه باعث جدا شدن شبکه شما شود ، اکنون باید اطمینان داشته باشید که استراتژی را بیشتر مورد توجه قرار دهید..

توانایی محاسبه دامنه های زیر شبکه یک بخش اساسی در صدور گواهینامه مهندسی شبکه است. اگر امیدوارید که تبدیل شوید تکنسین مجوز ورود به شبکه سیسکو یا یک همکار شبکه خبره سیسکو, شما به مهارت های subnetting در زیر کمربند خود نیاز خواهید داشت. شما نمی توانید امتحانات CCENT 100-101 یا CCNA 200-120 خود را بدون تسلط بر این تکنیک ها بگذرانید.

تصویر: Subnet توسط Brandon Leon از طریق Flickr. تحت مجوز CC BY-SA 2.0 دارای مجوز است

Brayan Jackson
Brayan Jackson Administrator
Sorry! The Author has not filled his profile.
follow me

About the author

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

+ 76 = 79

Adblock
detector