راهنمای نظارت بر کارکنان و حفظ حریم خصوصی کار

مجموعه ای از دوربین های مدار بسته برای نظارت بر کارکنان.

آیا تا به حال این احساس را که در محل کار تماشا می کنید احساس می کنید؟ واقعیت بیشتر کارمندان این است که احتمالاً اینگونه هستند. با پیشرفت تکنولوژی و دسترسی به نظارت پیشرفته برای کارکنان ، تعداد بیشتری شرکت بیشتر از محصولات برای ردیابی هر حرکت کارکنان خود استفاده می کنند. در حالی که همه این موارد کمی پنهان به نظر می رسد ، در حقیقت ، نظارت کارمندان به نوعی یا دیگری قابل قبول است و در واقع در اکثر شرایط انتظار می رود.

دلایل بیشماری وجود دارد که کارفرمایان مایل به نگه داشتن زبانه ها هستند ، از جمله بهبود ایمنی کارکنان ، افزایش بهره وری و محافظت از اسرار تجاری. از این گذشته ، محصولات نظارت بر کارکنان مشاغل بزرگ را هجی می کنند. در نتیجه ، کارفرمایان از سوی سازندگان نظارت بر نرم افزار و سخت افزار متقاعد می شوند که باید توجه بیشتری به کارمندان خود داشته باشند..

بنابراین این به معنای حریم خصوصی کارمندان و حقوق اساسی آنها چیست؟ دو جنبه اصلی نظارت بر کارکنان وجود دارد. از یک طرف ، کارفرمایان باید اطمینان حاصل کنند که از مقررات موجود پیروی می کنند. از طرف دیگر ، کارگران باید بدانند که مراقب چه مواردی هستند و حقوق آنها تحت شرایط مختلفی قرار دارد.

همانطور که گفته شد ، در این صنعت ، مانند بسیاری دیگر ، فناوری و در دسترس بودن گسترده آن به سرعت پیشرفت می کند. به همین ترتیب ، هنگام صحبت از آن ، مناطق خاکستری باقی مانده است. بنابراین ، بسیاری از پرونده های حفظ حریم خصوصی کارکنان در دادگاه ها پایان می یابند که قاضیان باید براساس قوانین ، مقررات و موارد موجود در دادگاه تصمیم گیری کنند..

به همین دلیل ، توصیه می شود هم کارفرمایان و هم کارمندان هنگام مراجعه به نظارت ، از طرف احتیاط عمل کنند. این بدان معنی است که کارفرمایان از انجام اقداماتی که قوانین برای آنها مشخص نیست ، مانند ردیابی کارکنان در ساعات کار خودداری می کنند. و برای کارمندان ، به این معنی است که فرض کنیم که بیشتر فعالیتهای آنها در ساعات کاری ، خصوصاً هنگام آنلاین ، تحت نظارت قرار می گیرد.

در حالی که ممکن است کارمندان احساس کنند که حریم شخصی آنها مورد تهاجم قرار گرفته است ، کارفرمایان اغلب در حق خود برای گوسفند بیشتر از آنچه فکر می کنید نیست. در این پست ، ما به اشکال اصلی نظارت بر کارکنان و آنچه در ایالات متحده ، کانادا ، انگلیس و استرالیا می توان انتظار داشت ، خواهیم پرداخت..

تحقیق درباره پیشینه

چک های پیش زمینه قطعاً چیز جدیدی نیستند و مدت هاست که کارفرمایان در طی مراحل استخدام مورد استفاده قرار می گیرند. اگرچه احساس می شود حریم خصوصی مورد تهاجم قرار گرفته است ، اما بیشتر متقاضیان می دانند که این یک مورد استعداد دقیق است. در حقیقت ، در برخی موارد به دلیل عدم انجام برخی چک های خاص ، کارفرمایان به شدت جریمه می شوند.

ما در یک پست اخیر موضوع بررسی های پس زمینه را به صورت عمیق پوشش داده ایم ، اما نکات مهم برای هر کشور زیر را خلاصه خواهیم کرد..

ایالات متحده

همانطور که در پست ذکر شده در بالا شرح داده شده است ، کارفرمایان آمریکایی تقریباً هرگونه اطلاعاتی راجع به متقاضی یا کارمند می توانند قانونی داشته باشند. یک استثناء قابل توجه اطلاعات ژنتیکی است. با این وجود ، حتی اگر می توان اطلاعات دیگری مانند سوابق پزشکی ، سوابق رانندگی و نمرات اعتباری بدست آورد ، همه این کارها را نمی توان در واقع توسط کارفرما برای انکار یک متقاضی کار استفاده کرد..

به عنوان مثال ، سوابق دستگیری علیه کسی قابل استفاده نیست ، زیرا این محکومیت دلالت ندارد. استثنائات دیگر نژاد و وضعیت اشتغال است. علاوه بر این ، انواع مختلفی از اطلاعات نیز وجود دارد که می تواند به دست آمده و استفاده شود ، اما با محدودیت های قابل توجهی وجود دارد. سوابق پزشکی می تواند در موارد نادر مورد استفاده قرار گیرد ، مانند پرونده ورشکستگی و سابقه اشتغال گذشته.

کانادا

در کانادا ، قوانین فدرال بر اشتغال حاکم است. با این حال ، هر استان نیز قوانین خاص خود را دارد. به همین ترتیب ، کارفرمایان برای مشاوره درمورد پیچیدگی های آنچه در آن مجاز است ، طبق ماده فوق ، باید با قوانین استانی خود مشورت کنند..

به طور کلی ، قوانین کانادا با هدف محافظت از حریم شخصی متقاضی یا کارمند انجام می شود و در بیشتر استانها برای انجام این بررسی ها باید رضایت داده شود. با این حال ، کارفرمایان هنوز هم می توانند به اطلاعات زیادی از جمله تاریخ مالی ، تاریخ جنایی ، آموزش ، سوابق رانندگی و حضور آنلاین و رسانه های اجتماعی دسترسی داشته باشند.

انگلستان

بریتانیا موضع کاملاً قطعی در مورد بررسی های پس زمینه به ویژه در مورد واجد شرایط بودن کار در انگلستان اتخاذ می کند. در واقع ، کارفرمایان می توانند به دلیل عدم انجام این چک خاص ، تا 20،000 پوند (حدود 26،500 دلار) جریمه شوند. سایت gov.uk همچنین تصریح می کند که شما فقط می توانید چک های جنایی را برای نقش در مناطق خاصی از جمله مراقبت های بهداشتی و مراقبت از کودکان انجام دهید.

علاوه بر این ، بررسی های بهداشتی فقط در موارد خاص لازم است: اگر این یک الزام قانونی باشد (مثلاً تست های چشم برای رانندگان وسایل نقلیه تجاری). یا اگر این یک نیاز شغلی باشد (به عنوان مثال بیمه شدگان به سابقه پزشکی پزشکی نیاز دارند). این وب سایت همچنین تأکید می کند که هنگام کنترل اطلاعات متقاضی باید قوانین محافظت از داده ها رعایت شود.

استرالیا

راهنمای منطقه ای Corrs برای بررسی های پس زمینه توضیح می دهد که چه چیزی عادی در استرالیا است. آنها به طور معمول آموزش ، اشتغال قبلی ، سوابق بهداشتی یا پزشکی ، سوابق کیفری و فعالیت های اینترنتی و رسانه ای اجتماعی را پوشش می دهند. مواردی مانند عضویت در اتحادیه و دیدگاه های سیاسی به طور کلی نمی توانند برای اطلاع از تصمیمات استخدام به دلیل مقررات ضد تبعیض مورد استفاده قرار گیرند.

چک های پیش زمینه منوط به قانون حفظ حریم خصوصی 1988 هستند ، بنابراین کارمندان باید در مورد نحوه جمع آوری اطلاعات مطلع شوند. آنها همچنین باید به جمع آوری "اطلاعات حساس" رضایت دهند و در صورت درخواست اجازه می دهند به اطلاعات جمع آوری شده دسترسی پیدا کنند.

رایانه ها ، تلفن ها و دستگاه های تلفن همراه

مگر اینکه شغل کاملاً بدنی باشد ، بسیاری از کارگران بخشی از تمام وقت خود را با استفاده از رایانه رومیزی یا لپ تاپ یا دستگاه تلفن همراه می گذرانند. البته ، بیش از فقط کارهای کاری با استفاده از این سیستم ها قابل انجام است. چه شرکتی اجازه این کار را می دهد یا نه ، استفاده از آنها برای فعالیت های شخصی مانند ایمیل ، پیام رسانی و مرور وب آسان است..

از آنجا که همه این کارکردها به طور معمول برای کارهای مرتبط با کار نیز استفاده می شوند ، به نظر نمی رسد که برای جلوگیری از استفاده شخصی ، به سادگی غیرفعال یا مسدود شوند. و همینطور زمینه مین از موضوعات بالقوه برای کارفرمایان و کارمندان به طور یکسان فراهم می شود.

در حالی که کارمندان احساس می کنند که می توانند برخی از حریم خصوصی را حفظ کنند ، کارفرمایان باید از بهترین منافع خود محافظت کنند. آنها می خواهند بدانند که آیا کسی وقت و منابع شرکت را هدر می دهد ، خود را به شیوه ای نامناسب پیش می برد ، اسرار شرکت را فاش می کند یا حتی مرتکب جرم می شود ، از جمله موارد دیگر.

در واقع ، قوانین در اکثر کشورها به شدت متکی به کارفرما هستند که هنگام نظارت ، از حقوق قابل توجهی برخوردار باشد ، به خصوص در مورد رایانه ها و دستگاه های ارائه شده توسط شرکت. با این حال ، آنها در کشیدن آنچه می توان دقیقاً مورد بررسی قرار گرفت و چگونه می توان آن را انجام داد ، از کشور به کشور دیگر متفاوت است. این بسته به مکانی که شرکت در آن قرار دارد انتظار دارید.

ایالات متحده

در ایالات متحده ، مانند سایر کشورهایی که ما آنها را پوشش می دهیم ، کارفرمایان این حق را دارند که تمام فعالیتهایی را که در یک دستگاه متعلق به شرکت انجام می شود ، نظارت کنند. این شامل رایانه های رومیزی ، لپ تاپ ، تلفن های همراه ، پیجر و رایانه های لوحی است. از آنجا که دستگاه دارای خاصیت شرکت است ، این امر نه تنها در محل کار بلکه در هنگام حمل دستگاه به خانه یا جای دیگر نیز صدق می کند. همچنین این بدان معنی است که آنها می توانند فعالیت در چنین دستگاه هایی را در ساعات غیر کار نظارت کنند.

وقتی صحبت از ایمیل می شود ، کارمندان غالباً فرض می کنند که فقط ایمیل کاری آنها کنترل می شود. با این حال ، اگر آنها از طریق دستگاه شرکت به ایمیل شخصی دسترسی پیدا می کنند ، این موضوع را می توان مشاهده کرد. در مورد سایر شکل های ارتباطی مانند برنامه های پیام رسانی و همچنین مرور وب از جمله زمان صرف شده در سایت های رسانه های اجتماعی.

دقیقاً کدام برنامه ها مورد نظارت قرار می گیرند و چه میزان اطلاعات جمع می شوند بستگی به نرم افزار مورد استفاده دارد. به عنوان مثال ، کارفرمایان به جای نظارت بر کل دستگاه ، فقط می توانند استفاده از ایمیل را مشاهده کنند. در این صورت ، آنها فقط می توانند اطلاعاتی مانند گیرنده ، موضوع و زمان / تاریخ را جمع آوری کنند ، یا ممکن است بخواهند محتوای واقعی ایمیل ها را مشاهده کنند.

استثناء عمده تماس های تلفنی واقعی است. طبق قانون فدرال ، صوتی فقط در صورت رضایت یکی از طرفین قابل ضبط و گوش دادن است. بسیاری از دولتها اما نه همه این قوانین را برای مکالمات حضوری گسترش می دهند.

بنابراین چه احتیاط هایی برای این نوع نظارت وجود دارد؟ این قوانین تا حدودی بین ایالتها متفاوت است ، اما به طور کلی ، برای اینکه خطرات احتیاط را از بین ببرد ، کارفرمایان همیشه باید به کارمندان اطلاع دهند که تحت نظارت قرار دارند. در صورت تغییر سیاست می تواند به صورت یک خط مشی رازداری باشد که پس از اجاره یا از طریق نامه الکترونیکی ارائه شود. دستگاه ها همچنین می توانند با علائم آراسته شوند که نشان می دهد فعالیت نظارت خواهد شد.

یکی از مناطقی که برای کارکنان مشکل ایجاد می شود ، استفاده از دستگاه های شخصی برای کار است. بسیاری از شرکت ها خط مشی دستگاه خود (BYOD) را بیاورند. با این حال ، هنگامی که از دستگاه شخصی خود در محل کار استفاده می کنید و به شبکه شرکت ها متصل می شوید ، ممکن است همه فعالیت های شخصی را در آن دستگاه در حال بازبینی کنید. این ممکن است در مورد هر دستگاه شخصی دیگری که هنگام کار استفاده می شود نیز صدق کند. حتی اگر آنها برای کار مورد استفاده قرار نگیرند ، اگر به عنوان مثال به شبکه wifi شرکت وصل شده باشند ، این می تواند به عنوان دارایی شرکت در نظر گرفته شود.

برای کارکنانی که مایل به حفظ حریم خصوصی هستند ، بهتر است از دستگاههای جداگانه برای کار و مصارف شخصی استفاده شود و از اتصال دستگاههای شخصی به شبکه wifi شرکت جلوگیری شود..

کانادا

دفتر کمیساریای حفظ حریم خصوصی کانادا (OPCC) در مورد نظارت کارمندان به کارفرمایان توصیه های پتو ارائه می دهد. این موارد مواردی مانند ضبط ویدیو و صوتی و نظارت بر مرور وب ، ایمیل و ضربه زدن به کلید را در بر می گیرد. توصیه آنها به کارفرمایان به شرح زیر است:

  • کارفرما باید بگوید چه اطلاعات شخصی را از کارمندان جمع می کند ، چرا آن را جمع می کند و با آن چه می کند. جمع آوری ، استفاده یا افشای اطلاعات شخصی معمولاً فقط با دانش و رضایت کارمند انجام می شود.
  • کارفرما فقط باید اطلاعات شخصی لازم را برای اهداف اعلام شده خود جمع آوری کند و آن را به روش عادلانه و قانونی جمع آوری کند.
  • کارفرما معمولاً باید از اطلاعات شخصی فقط برای اهدافی که آن را جمع آوری کرده استفاده کرده یا فاش کند و فقط تا زمانی که برای این اهداف لازم باشد ، آن را نگه دارد ، مگر اینکه رضایت کارمند را برای انجام کار دیگری با آن داشته باشد یا از نظر قانونی موظف است آن را برای اهداف دیگر استفاده یا افشا کنید.
  • اطلاعات شخصی کارمندان باید دقیق ، کامل و به روز باشد.
  • کارمندان باید بتوانند به اطلاعات شخصی خود دسترسی پیدا کنند و بتوانند صحت و کامل بودن آن را به چالش بکشند. "

در ادامه تاکید می شود اهمیت تعیین سیاست ها و انتظارات روشن و همچنین نگه داشتن میزان نظارت به حداقل ممکن.

انگلستان

در انگلستان ، براساس وب سایت gov.uk ، کارکنان باید در صورت نظارت ، به عنوان مثال از طریق ایمیل ، از کارمندان مطلع شوند. این شامل استفاده از دوربین مدار بسته ، نگه داشتن سوابق تلفنی ، ورود به سیستم ایمیل یا استفاده از اینترنت و جستجوی ایستگاه های کاری است. با این وجود مواردی وجود دارد که شما می توانید بدون اطلاع آنها بر کارمندان نظارت کنید ، مانند اینکه فکر می کنید قانون را نقض می کنند:

"نظارت بر کارکنان بدون اطلاع آنها

بدون اطلاع آنها می توانید کارمندان را زیر نظر بگیرید:

  • شما مشکوک هستید که قانون را نقض می کنند
  • اجازه دادن به آنها در مورد آن ، تشخیص جرم را دشوار می کند

فقط این کار را به عنوان بخشی از تحقیقات خاص انجام دهید و وقتی تحقیقات به پایان رسید متوقف شوید. "

قوانین محافظت از داده ها در انگلیس قوانینی را در مورد نحوه و زمان انجام نظارت باید تعیین كند. به همین ترتیب ، کارفرمایان باید:

  • دلیل خوبی داشته باشید و بتوانید در مورد مزایای نظارت بر کارکنان توضیح دهید
  • انجام ارزیابی تأثیر برای تعیین هرگونه اثرات منفی نظارت
  • گزینه های قبل از پریدن را در نظر بگیرید ، گزینه های جایگزین باید در نظر گرفته شود
  • اطلاع کارمندان (با برخی استثناء)

در حالی که کارفرمایان باید به کارمندان اطلاع دهند ، در واقع به رضایت آنها احتیاج ندارند ، همانطور که در وب سایت مشاوره شهروندان بیان شده است. تا زمانی که آنها سعی کرده اند تا کارمندان را از نظارت مطلع سازند ، چگونگی ارتباط آن با مشاغل ، و تجهیزات تحت نظارت توسط شرکت به طور کامل یا کامل ارائه می شود ، بنابراین آنها تقریباً بر آنچه نگاه می کنند حاکم هستند..

حكم اخير دادگاه دادگاه حقوق بشر اروپا به نفع كارمندي كه به علت ارسال پيام هاي خصوصي از طريق ياهو مسنجر بر روي يك دستگاه متعلق به شركت اخراج شده بود ، صادر شد. این تصمیم حكم قبلی را به نفع كارفرما لغو كرد ، و اعلام كرد كه كارفرما با جاسوسی از پیام های خود بدون اطلاع قبلی ، حق حریم خصوصی كاركنان را نقض می كند. این یک سابقه برای موارد مشابه آینده در سراسر اروپا است.

همچنین مشاهده کنید: آیا می توانید کارفرما ایمیل های خود را بخوانید?

استرالیا

وقتی صحبت از استرالیا می شود ، قوانین برای برخی از کشورها متفاوت است. قانون نظارت بر محیط کار در نیو ساوت ولز 2005 و قانون حفظ حریم خصوصی سرزمین کار استرالیا 2011 از کارگران محافظت می کند با این تصریح که کارمندان باید حداقل 14 روز قبل از شروع نظارت به آنها اطلاع داده شوند. با این حال ، در بقیه کشور قوانین بسیار سست تر است. در حالی که قانون حفظ حریم خصوصی 1988 اعلام می کند که کارمندان باید در مورد سوابق خود به آنها اطلاع داده شوند ، در مورد اینکه آیا می توان ایمیل آنها را بدون اطلاع قبلی کنترل کرد ، کمی شرورانه است. علاوه بر این ، در مورد انواع دیگر مانیتورینگ مانند تماس های تلفنی و دوربین ها چیز زیادی وجود ندارد.

رسانه های اجتماعی

ظهور رسانه های اجتماعی میدان مین بالقوه دیگری را هم برای کارمندان و هم برای کارفرمایان فراهم کرده است. در حالی که به طور گسترده ای پذیرفته شده است که یک کارفرما ممکن است هنگام تصمیم گیری در مورد استخدام ، حساب های رسانه های اجتماعی اجتماعی شما را مشاهده کند ، وقتی واقعاً برای یک شرکت کار می کنید چیزهای بیشتری وجود دارد..

البته ، با وجود دسترسی بسیاری از حساب های رسانه های اجتماعی ، کارمندان هرگز نمی توانند از آنچه یک کارفرما دیده است ، واقعاً اطمینان داشته باشند. بنابراین ، هر شخصی محتاط است که اطمینان حاصل کند که تنظیمات حریم خصوصی در حساب های رسانه های اجتماعی تا حد ممکن دسترسی را مسدود می کند. حتی اگر کارمندان احساس کنند هیچ چیز برای پنهان کردن نیستند ، تعجب آور است که چه چیزی می تواند به اعتبار شهرت آسیب برساند.

ایالات متحده

در ایالات متحده می توان از نظارت بر رسانه های اجتماعی انتظار داشت که همانطور که در بالا گفته شد ، کارمند از یک رایانه ، شبکه یا سیستم ارائه شده توسط کار استفاده کند. با این وجود انتظار می رود که کارفرمایان کارمندان را از نظارت مطلع کنند. به کارفرمایان توصیه می شود که حتی در صورت عدم نظارت بر کارمندان ، سیاست رسانه های اجتماعی را نیز اجرا کنند.

گذشته از نظارت از طریق رایانه ها و دستگاه ها ، برخی از کارفرمایان در واقع درخواست دسترسی به نام کاربری و کلمه عبور را برای دسترسی به حساب کارمندان دارند. با این حال ، برخی ایالت ها از جمله کالیفرنیا و واشنگتن قوانینی را برای منع این قانون تصویب کرده اند.

همچنین مشاهده کنید: بهترین VPN ها برای آمریکا

کانادا

وب سایت OPCC در کانادا موارد زیر را در مورد نظارت بر رسانه های اجتماعی می گوید:

  • "کارمندان باید بدانند که ، مطابق با سیاست ها و قوانین موجود در محل کار ، برخی سازمان ها سیستم های شبکه های اجتماعی کارکنان خود را (SNS) نظارت می کنند..
  • کارمندان باید توجه داشته باشند که هنگام استفاده از SNS در یک محیط کار - از جمله SNS که توسط کارفرمایشان استفاده می شود - این امکان را می دهد که اطلاعات شخصی آنها توسط کارفرما جمع آوری ، استفاده و افشا شود. این می تواند شامل اظهارات و پست های غیر وظیفه در مورد SNS در مورد مسائل مربوط به محل کار یا مواردی باشد که در غیر این صورت به کارفرما بازتاب می یابد.
  • کارفرمایان باید ردیابی کارمندان موجود را از طریق SNS شخصی یا مبتنی بر کار به عنوان مجموعه ای از اطلاعات شخصی که ممکن است مشمول مقررات مربوط به حریم خصوصی در صلاحیت آنها باشد ، مشاهده کنند. "

در همان صفحه توصیه هایی برای کارفرمایان برای ایجاد یک سیاست خاص برای فعالیت رسانه های اجتماعی ارائه شده است. این موارد باید شامل مواردی مانند استفاده در فضای کار مجاز باشد و در چه زمینه ای ، کدام سایت های رسانه های اجتماعی کنترل می شوند ، و اطلاعات شخصی که جمع آوری شده چه اتفاقی می افتد.

همچنین مشاهده کنید: بهترین VPN ها برای کانادا

انگلستان

با توجه به ASAS ، "برخی تخمین ها گزارش می دهند که سوءاستفاده از اینترنت و رسانه های اجتماعی توسط کارگران سالانه میلیاردها پوند به اقتصاد انگلیس هزینه می کند و می افزاید: بسیاری از کارفرمایان در حال حاضر درگیر مشکلاتی مانند سرقت زمان ، افترا ، قلدری در فضای مجازی ، آزادی بیان و ... هستند. حمله به حریم خصوصی. "

در ادامه مشاوره هایی به کارفرمایان پیرامون سیاست گذاری رسانه های اجتماعی ارائه می شود. سیاست ها باید آنچه را که استفاده مطلوب از رسانه های اجتماعی در حین کار تلقی می شود ، پوشش دهد و همچنین آنچه را که می توان و نمی توان در مورد سازمان گفت. همچنین باید بین استفاده تجاری و خصوصی از رسانه های اجتماعی و برنامه های پیام رسانی تفاوت قائل شود.

همچنین مشاهده کنید: بهترین VPN برای انگلیس

استرالیا

در استرالیا شناخته شده است که کارفرمایان از جزئیات دسترسی به رسانه های اجتماعی کارمندان می خواهند. این آب مورب است ، اما دسترسی به صفحات رسانه های اجتماعی خصوصی احتمالاً نقض چندین قانون از جمله قانون حفظ حریم خصوصی 1988 و قانون کار عادلانه 2009 است. به همین ترتیب ، توصیه می شود هرگونه اطلاعاتی که از رسانه های اجتماعی خارج می شود با رضایت کتبی متقاضی یا کارمند و اینکه اطلاعات مفصلی در مورد آنها به ثبت می رسد.

همچنین مشاهده کنید: بهترین VPN برای استرالیا

محل

ردیابی موقعیت مکانی مفهومی جدید نیست ، به خصوص وقتی در مورد وسیله نقلیه صحبت می کنید ، که اغلب به دلایل مختلف دنبال می شوند. این ممکن است به رعایت مقررات ایمنی یا شاید نظارت بر کارایی عملیات تجاری باشد. با این حال ، در همه کشورهایی که ما اینجا را پوشش می دهیم ، راننده وسیله نقلیه باید بداند که نظارت در حال انجام است.

اما در مورد نظارت واقعی کارمندان ، به عنوان مثال ، از طریق دستگاه تلفن همراه چیست؟ شرکت های زیادی هستند که ردیابی کارمندان را از طریق برنامه های نصب آسان ارائه می دهند. اگرچه ممکن است در ابتدا کمی "صدای برادر" به نظر برسد ، در واقع دلایل موجهی برای انجام این کار وجود دارد ، که عمدتاً مربوط به ایمنی کارمندان است. به عنوان مثال ، هر کسی که نیاز به برقراری تماس های خانگی یا پاسخ دادن به شرایط اضطراری داشته باشد با داشتن دستگاه ردیابی بر روی آنها می تواند ایمن تر شود.

گذشته از ایمنی ، دلایل تجاری نیز وجود دارد که ممکن است کارفرمایان بخواهند وسایل نقلیه یا افراد را ردیابی کنند. به عنوان مثال ، برای بررسی اینکه آنها به موقع و خارج از ساعت هستند و اطمینان حاصل کنند که در واقع جایی که قرار است باشد وجود ندارد و از زمان شرکت برای فعالیتهای شخصی استفاده نمی کنند.

تا زمانی که دلیل موجهی برای آن وجود داشته باشد و کارمند از آن آگاهی داشته باشد ، بنابراین این یک منطقه مناسب برای نظارت است. با این وجود شکایات مختلفی درباره حمله به حریم خصوصی به وجود آمده است ، به ویژه اگر مکان کارمند در حین خارج از وظیفه ردیابی شود.

ایالات متحده

در ایالات متحده ، چندین ایالت مانند تگزاس و ویرجینیا بدون رضایت صاحب خودرو ، ردیابی وسایل نقلیه را غیرقانونی کرده اند. کالیفرنیا سخت ترین قوانین پیرامون ردیابی را دارد و ردیابی یک چیز متحرک را ممنوع اعلام کرده است. سهولت نسبتاً جدید ردیابی کارمندان بدان معنی است که در بسیاری از مناطق کشور واقعاً محدودیتی وجود ندارد. بنابراین ، ما هنوز یک منطقه خاکستری دیگری در دست داریم.

یک مورد اخیر از ردیابی GPS در ایالات متحده ، این مسئله را مورد توجه قرار داده است. میرنا آریاس کارگر هنگام کار از طریق برنامه ای روی تلفن خود که کارفرمایش وی را نصب کرده بود ، ردیابی شد. وی به دلیل غیرفعال کردن برنامه اخراج شد و سپس از کارفرمای خود به دلیل اخراج اشتباه شکایت کرد. این پرونده در خارج از دادگاه حل و فصل شد ، اما این واقعیت که هیچ استدلال محکمی از طرف هر دو طرف وجود ندارد ، نتیجه را برای تفسیر باز می کند.

گذشته از ردیابی GPS ، برچسب های شناسایی فرکانس رادیویی (RFID) قوانینی نیز وجود دارد. اینها میکروچیپ هایی هستند که می توانند برای ردیابی آنها به شخص یا وسایل آنها وصل شوند. برخی ایالت ها مانند میسوری ، داکوتای شمالی و ویسکانسین کارفرمایان را ملزم به استفاده از چنین وسایلی نمی دانند.

کانادا

در کانادا ، شرکتها مجاز به نظارت بر کارکنان از طریق ردیابی GPS هستند. با این وجود ، همانطور که در بالا ذکر شد ، باید یک دلیل ایمنی یا مشاغل قانونی داشته باشد. مجدداً قرار است کارفرما رضایت بگیرد. با این حال ، همانطور که دیوید فریزر ، یک کارشناس حقوق حفظ حریم خصوصی توضیح داد ، این رضایت در مورد ادبیات داستانی است ، زیرا گفتن این مسئله برای یک کارمند واقعاً دشوار است.

او می گوید کارفرمایان ممکن است برخی از زمینه ها را برای نظارت بر کارکنان در ساعات غیر کار داشته باشند. وی به همراه سایر متخصصان تصریح می کنند که پرونده آریاس ایالات متحده احتمالاً در صورت وقوع در کانادا توسط کارمند پیروز می شد.

انگلستان

در مورد ردیابی کارمندان ، انگلیس سیاست مشخص تری دارد ، سیاستی که باید کمتر جایی برای مناطق خاکستری باقی بگذارد. برای نظارت بر وسایل نقلیه ، ردیابی وسایل نقلیه تجاری مجاز است. اما ، اگر از وسیله نقلیه نیز به صورت خصوصی استفاده شود ، ردیاب باید یک دکمه حفظ حریم خصوصی داشته باشد تا ردیابی را در ساعات غیرقانونی متوقف کند. همچنین ، کارمندان باید از این موضوع ردیابی کنند که خودرو پیگیری شود. با این وجود ردیابی کارمندان مجاز نیست.

استرالیا

براساس یک مطالعه اخیر ، یک یا سه کارگر در استرالیا در برخی مواقع توسط کارفرمایان خود توسط GPS ردیابی شده اند. به طور کلی ، کلید استفاده از دستگاه های ردیابی رضایت است.

با این حال ، استفاده از دستگاه های ردیابی توسط دولت و نه کشور قانون گذاری می شود ، بنابراین قوانین متفاوت هستند. به عنوان مثال ، برخی از ایالت ها نیاز دارند كه اطلاع رسانی كتبی در یک بازه زمانی معین از شروع نظارت ارائه شود. کشورهای دیگر اصلاً قانون خاصی ندارند. این بدان معنا نیست که همه این مناطق رایگان است زیرا اعمال حریم خصوصی فدرال هنوز ممکن است به مرحله اجرا گذاشته شود.

فیلم

نظارت تصویری یکی از قدیمی ترین اشکال نظارت بر کارکنان است. اما با نصب و راه اندازی این سیستم ها آسان تر و ارزان تر می شود ، قوانین و مقررات مربوط به استفاده از آنها اهمیت فزاینده ای پیدا کرده است.

به طور کلی ، نظارت تصویری از طریق دوربین ها یک شکل قابل قبول برای نظارت است. با این وجود محدودیت هایی آشکار مانند ممنوعیت دوربین در مناطقی که حریم شخصی به طور منطقی پیش بینی می شود ، مانند دستشویی یا اتاق قفل / تغییر است. همچنین ، نظارت بر فیلمبرداری باید با دلایل خوبی انجام شود ، از جمله در مورد ایمنی کارکنان ، برای اطمینان از وقوع سرقت و جرم دیگر ، یا نگه داشتن زبانه ها در بهره وری کارگران.

این به طور معمول نیز تحت قانون عمومی کارمندان قرار می گیرد که نیاز به اطلاع رسانی در مورد نظارت دارند. استثنائاتی وجود دارد مانند این که اگر کارفرما در تلاش است تا اثبات یک جرم مشکوک را جمع کند.

ایالات متحده

در ایالات متحده پذیرفته شده است كه می توان از كارمندان در ساعات كاری در ایستگاه های کاری خود فیلمبرداری كرد. در دوربین های مخفی و دوربین های مخفی بین دوربین ها تفاوت وجود دارد که دومی از آنها فقط در موارد بسیار خاص قابل استفاده است.

کانادا

در کانادا ، قوانین بسیار شبیه به هم هستند که مناطق کلی برای نظارت بر فیلم قابل قبول است. همچنین مناطقی که می توان از یک سطح معقول حریم خصوصی انتظار داشت خارج از حد باشد.

ممکن است استثنائات خاصی برای نیروی کار اتحادیه وجود داشته باشد که می تواند بصورت موردی توسط یک داور کار تعیین شود. سؤالاتی که پرسیده می شود شامل این موضوع است که آیا نظارت تصویری شیوه صحیح اقدام بوده و آیا به طور معقول انجام شده است.

هنگامی که دوربین های فیلمبرداری در مناطق عمومی قرار می گیرند ، باید علائم کافی وجود داشته باشد تا به کارمندان اطلاع داده شود که در حال استفاده هستند. علائم باید به دو زبان رسمی کانادایی ، انگلیسی و فرانسه باشد.

نظارت صوتی از طریق دوربین های فیلمبرداری مجاز نیست مگر اینکه طرفین به رضایت ضبط شده یا مرجع قانونی اجازه داده شوند.

انگلستان

مقاله gov.uk مربوط به نظارت کارمندان که قبلاً در مورد آن صحبت کردیم همچنین شامل بخش ویژه ای در رابطه با استفاده از دوربین مدار بسته است. در این حالت ، باید به دفتر کمیسر اطلاعات اطلاع داده شود. علاوه بر این ، به افراد باید هشدار داده شود که از طریق علائم واضح قابل مشاهده ضبط می شوند.

همچنین می گوید کارفرمایان باید بتوانند کنترل کنند چه کسی ضبط می کند و افراد حق دارند تصاویر ضبط شده از آنها را ببینند ، اما لازم نیست فوراً این اتفاق بیفتد. کارفرمایان 40 روز فرصت دارند تا بتوانند کارمندان را بخاطر این که خودشان را روی صفحه مشاهده می کنند ، شارژ کنند.

استرالیا

در استرالیا ، دوباره ، بستگی به منطقه دارد. قانون نظارت بر محیط کار نیو ساوت ولز 2005 و قانون حفظ حریم خصوصی سرزمین کار استرالیا 2011 بسیاری از انواع ردیابی ، از جمله فیلم را تنظیم می کند. مانند رایانه ها و ردیابی GPS ، به کارمندان نیز باید توجه کافی از نظارت ویدیویی شود ، از جمله اینکه این اتفاق چه مدت و چه مدت می رسد. قانون Surveillance Devices 1999 در ویکتوریا همچنین حاکی از این است که کارفرمایان باید به کارمندان توجه کنند.

سایر مناطق ممکن است تابع چنین مقررات نباشند. باز هم ، گوش دادن مطابق قانون ارتباطات (رهگیری و دسترسی) 1979 مجاز نیست.

نامه

قوانین پیرامون باز کردن نامه ممکن است برای برخی تعجب آور باشد. اگرچه در بسیاری از کشورها باز کردن نامه هایی که برای شما خطاب نیست ، غیرقانونی است ، قانون به کارمندان نامگذاری شده در محل شرکت گسترش نمی یابد. از نظر فنی ، اگر آدرس کارفرما روی پاکت یا بسته باشد ، به کارفرما ارسال می شود ، حتی اگر نام کارمند در آن باشد.

درس واضح در اینجا این است که هیچ کس نباید این موارد را به آدرس کار خود ارسال کند که آنها مایل به کارفرمای خود یا هیچ کس دیگری در شرکت برای آن موضوع نباشند..

ایالات متحده ، کانادا و انگلیس

در صورت ارسال به آدرس خود ، کارفرمایان می توانند هرگونه نامه را باز کنند. پس از رسیدن به محل ، از لحاظ فنی تحویل داده شده است. لزوماً نباید توسط شخصی که به او خطاب است باز شود. بسیاری از شرکتها حتی دارای بازکنهای مخصوص نامه هستند که همه نامه ها را قبل از توزیع آن به کارمندان باز می کنند. حتی اگر به عنوان "محرمانه" یا "خصوصی" مشخص شود ، این یک بازی عادلانه است.

استرالیا

در استرالیا ، باز کردن نامه شخصی جرم نیست. اما اگر متعلق به شما نباشد ، نگه داشتن آن جرم است. بنابراین ، قطعاً پذیرفتن کارفرمایان تا زمانی که به آن نپردازد ، قطعاً قابل قبول است.

مراحلی که برای محافظت از حریم خصوصی شما در محل کار انجام می شود

تا این مرحله ، می بینید که در حالی که محدودیت هایی وجود دارد ، کارفرمایان در حق خود هستند که بتوانند نظارت بیشتری بر آنچه انتظار می رفت داشته باشید. با این وجود ، از نظر کارمند ، مراحلی وجود دارد که می توانید برای حفظ برخی از حریم خصوصی در محل کار بردارید.

حقوق خود را بدانید

همانطور که می توانید از اطلاعاتی که در این راهنما ارائه داده اید مشاهده کنید ، بسیاری از قوانین به مکانی که در آن قرار دارید بستگی دارد. این موضوع فقط مربوط به کدام کشور نیست که در آن هستید و همه چیز ممکن است در سطح ایالتی یا استان نیز متفاوت باشد. به عنوان مثال ، در ایالات متحده ، فقط پنج ایالت قوانینی را دارند که صریحاً از حریم شخصی کارمندان محافظت می کنند. با جستجوی قوانین حفظ حریم خصوصی محل کار برای منطقه خود اطمینان حاصل کنید که حقوق خاص خود را می دانید. همانطور که گفته شد ، حتی اگر قوانینی وجود داشته باشد ، هنوز هم ممکن است برخی مناطق خاکستری وجود داشته باشد ، بنابراین همیشه ارزش آن را دارد که از طرف احتیاط خطا داشته باشید.

خط مشی ها را با دقت بخوانید

در بیشتر موارد نظارت در محیط کار ، کارفرمایان موظف هستند که کارمندان را آگاه نگه دارند. در حالی که ممکن است آنها مایل به پخش جزئیات نباشند ، اگر بخواهید می توانید آنها را پیدا کنید. خط مشی رازداری و سایر مستندات مربوطه را با دقت بخوانید. همچنین ، در مورد هرگونه تغییر در چنین خط مشی هایی ، به دنبال ایمیل یا اعلامیه های دیگر باشید.

گذشته از اینکه در مورد حریم شخصی خود آگاه باشید ، خواندن این سیاستها همچنین به شما کمک می کند تا در هنگام کار ، اطلاعات مربوط به رفتار قابل قبولی را کسب کنید. این نوع عملکردها که توسط کارفرمای غیر قابل قبول تلقی می شود غالباً تعجب آور است. به عنوان مثال ، استفاده از دستگاه های شخصی برای اهداف کاری ممکن است ممنوع باشد. معمولاً دلایل خوبی برای این نوع سیاستها مانند امنیت اطلاعات برای کمک به اسرار شرکت وجود دارد.

به دنبال سایر شاخص ها باشید

بسته به محل زندگی شما و نوع نظارت در حال انجام ، ممکن است نتوانید درمورد آن در اسناد اطلاعاتی کسب کنید. همچنین لازم است به دنبال شاخص های دیگری که تحت نظر گرفته می شوید ، نباشید. علائم دوربین مدار بسته آشکار است ، اما ممکن است اعلان هایی نیز به رایانه ها یا ایستگاه های کاری وصل شود.

از فعالیت های شخصی خودداری کنید

ممکن است کارمندان نگران دیگران در این شرکت باشند که به مواردی مانند ایمیل شخصی یا سابقه مرور دسترسی داشته باشند. گاهی اوقات بهترین کار این است که به سادگی از استفاده از دستگاه های کاری برای فعالیت شخصی خودداری کنید. از همه اینها ، این روزها بیشتر کارها را می توان روی گوشی هوشمند انجام داد. تا زمانی که این شرکت متعلق به شرکت نباشد و به wifi شرکت وصل نشود ، یک تلفن شخصی یا رایانه لوحی برای نظارت کارمندان محدود است..

با احتیاط از VPN استفاده کنید

استفاده از یک شبکه خصوصی مجازی (VPN) در محل کار راهی برای محافظت از حریم خصوصی شما به طور کلی است. با این حال ، در نتیجه ، ممکن است به معنای دور زدن مانیتورینگ موجود باشد. همچنین امکان دسترسی به سایتهایی را که ممکن است به دلایل مناسب مسدود شوند ، فراهم می کند. قبل از استفاده از VPN ، قراردادها و خط مشی ها را با دقت بررسی کنید تا مطمئن نشوید که نقض نشده اید. اگر آنها به دنبال آن هستند ، یک کارفرما احتمالاً می تواند وقتی از یک VPN استفاده می شود متوجه شود زیرا تمام ترافیک به یک IP خاص می رود.

"دوربین مدار بسته" توسط ECF تحت مجوز CC BY 2.0 مجاز است

Brayan Jackson
Brayan Jackson Administrator
Sorry! The Author has not filled his profile.
follow me

About the author

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

98 − 90 =

Adblock
detector